همه ي خاطرات جهان

ساعت چنده ؟ هنوز فرصت هست بنویسم؟؟؟؟؟؟؟؟

ايستگاه آخر
نویسنده : مریم(زنی شبیه درخت) - ساعت ۱۱:٥۸ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/٩/۱٢
 

در پایانه ی پر اندوه تنهایی

تهی دست ترین شاعر

ته مانده ی واژه هایش را

نفس می کشد

تا مسافری از بندر بنارس

که تمام ریل ها را تجربه کرده است

با سوت قطار و  بوی ادویه

در ایستگاه پخش شود

سرانجام

درست در لحظه ی شکفتن گل نی

قطاری از کور ترین نقطه ی دنیا می رسد

اما

سوزنبان بی خیال کنار ریل مرده است

و شاعری

در هوای مسموم ایستگاه

آخرین ته مانده ی واژه هایش را

نفس می کشد