همه ي خاطرات جهان

باد

زمین را با سرعت نور می چرخاند

و زمستان

هی پشت زمستان

تکرار می شود

بی آنکه خیال جوانه زدن

از آوند هیچ درختی بگذرد

بیهوده سال ها روی یک پا ایستادم

درخت بودنم را

نامم را بگیر و به خاک بسپار

که با هیچ بهاری سبز نمی شوم

نامم را بگیر

یا قسمتی از دریا را به سینه ام سنجاق کن

فروردینی که در من می وزد

باران ندارد