همه ي خاطرات جهان

ساعت چنده ؟ هنوز فرصت هست بنویسم؟؟؟؟؟؟؟؟

بازی در بازی
نویسنده : مریم(زنی شبیه درخت) - ساعت ٤:٥٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٥/۱٠/۱٦
 

ما که تا حا لا همه ی بازی های زندگیمان را باخته ایم   این بار نیز ناخواسته وارد بازی ای شدیم به اسم(اعترافات بعد از یلدا)

دوستان خواستند و ما اطاعت کردیم فقط به پاس دوستیشان

راستش بودن من بازی ای بود که خدا آن را شروع کرد و من ناگزیر دارم ادامه اش می دهم اما هنوز بازنده این بازی معلوم نیست

من یک شوخی ام لطفا جدی نگیرید

مشخصات فردی:

                      متولد فروردین:سبز تر از خواب درخت

                     تاریخ تولد:کمی آنطرفتر از انقلاب

                    محل تولد :سر زمین آبشار ها!

                    سن :۲۵قرن بیشتر از خودم         

                    قد :متغییر(حدودا به ارتفاع قله ی سن بران)

                    وزن:با گوشت و پوست و استخوان و یک دنیا احساس سر هم به ۴۵کیلو نمی      رسم

                    تحصیلات:دانشجوی مرمت(ویرانه ای که زیاد شاهکار کند خودش را می سازد)

                  تاریخ وفات:فروردین همان سال

علایق:خودم ـ تو ـ همه ی آنهایی که دوستم دارند(والبته مادرم به طور سفارشی)و

شب:چون تنها لحظه ای است که احساس می کنم همه ی جهان مال من است

شعر:برای من چیزی است معادل دی اکسید کربن برای درخت

شراب:(بر خیز و میان ببند ای ساقی چست   کاندوه جهان به می فرو خواهم شست)معنایش را در ادبیات عرفانی بیابید

شجریان:دلیلش شنیدنی است

شمع:چون بی صدا گریه می کند (مثل من)

و خیلی شین های دیگر

از بین هنر ها عاشق سفال نقاشی و عکاسی ام

و دیوانه ی سینما

اولی ها را پشت سر گذاشته ام و دارم می دوم که به این آخری برسم

منفوریات:گاهی از همه حتی از خودم بدم می آید

دروغ:دلیل نمی خواهد

حرف زدن:البته با نااهلش

زندگی کردن:همان نفس کشیدن +خوردن وخوابیدن

و تکرار یک شعر برای معرفی بیشتر

نامم مریم است

نسبم به باد ها بر می گردد 

وریشه ام به حاصلخیز ترین خاک ها

من از سرزمین آبشار ها می آیم

و چشمانم

دو خورشید کو چکند

 که از کهکشان ها دور افتاده اند

 مرا اگر به درخت پیوند دهید

میوه خواهم داد