به یاد ناصر عبدالهی که صدایش باقی است
به ته نرسید آدم و نا تمام مرد
از گرد راه نیامده بی سلام مرد
هزار حرف نگفته در نگاه تب دارش
دریغ سکوت کرد و بی کلام مرد
و ناگهان
رفت
پیش از آنکه آمده باشد
گاهی
خداحافظ
پیش از سلام اتفاق می افتد
عشق پیش از آشنایی
مجازات پیش از گناه
اما
همیشه
مرگ پیش از تولد اتفاق می افتد
انسان
همواره
نا تمام می میرد
در نیمه های راه
ناگهان
دل خوشکنک ()